Beleggingsfondsen
Het allereerste beleggingsfonds (wettelijk: beleggingsinstelling) , in de tweede helft van de 18e eeuw, had tot doel ervoor te zorgen dat men met een klein bedrag een goede spreiding van zijn gelden kreeg, en daarmee een kleiner risico (risicospreiding) liep om hun investering te verliezen.
Nog steeds, beleggingsfondsen zijn interessant voor mensen die niet over de nodige kennis beschikken, beleggen met kleine bedragen (tot 7500euro), of te weinig tijd hebben. Dit is mogelijk omdat de beheerders zorgen voor de aan- en verkopen in het fonds, en tussentijdse benodigde acties zelf uitvoeren.
Tevens worden mogelijkheden aangeboden waar men als particulier moeilijk aan kan komen (bijvoorbeeld beleggen in aandelen en markten in Japan, Verre Oosten etc.). Andere voordelen van beleggen in beleggingsfondsen is de risicospreiding.
Beleggingfondsen kunnen besloten of open zijn. De participaties van een open fonds zijn vrij verhandelbaar, en kunnen op de beurs genoteerd worden. Bij een besloten fonds staan de participaties opnaam, waardoor deze geen beursnotering hebben.
Er zijn verschillende prijsvormingen van participaties; open-end, closed-end, en semi-open-end fonds.